Welcome to سلوچی ها

Register now to gain access to all of our features. Once registered and logged in, you will be able to contribute to this site by submitting your own content or replying to existing content. You'll be able to customize your profile, receive reputation points as a reward for submitting content, while also communicating with other members via your own private inbox, plus much more! This message will be removed once you have signed in.

Sara

Members
  • تعداد ارسال ها

    2
  • تاریخ عضویت

  • آخرین بازدید

اعتبار در سایت

0 Neutral

درباره Sara

  • درجه
    Newbie
  1. شب قبل از صعود اگر شما قصد دارید تمام روز را به سنگنوردی بپردازید بایستی بهترین بهره را از شام ببرید. این وعده غذایی باید غنی از کربوهیدرات های مانند غلات سبوس دار، حبوبات و میوه باشد. وعده شام این تضمین را به شما میدهد که منابع گلیکوژن که اولین منبع تامین انرژی بدن شما هستند بطور کامل بارگیری می شوند. تقریبا ۶۵ درصد کالری هر وعده غذایی از کربوهیدرات‌ها تامین می شود. وعده شام بایستی شامل مقداری پروتئین مانند سینه مرغ و چربی های سالم مانند آووکادو و یا روغن زیتون باشد. صبح روز صعود قبل از انجام فعالیت خوردن یک صبحانه با ۴۰۰ کالری که بیشتر از کربوهیدرات تامین شده است میتواند در عرض یک تا دو ساعت جذب خون شود. نوشیدن چای و قهوه نیز میتواند تاثیری خوبی داشته باشد. برای آنکه در هنگام صعود دچار نفخ نشوید از خوردن کربوهیدرات های پر فیبر، پرچرب و پر پروتئین خودداری کنید. هنگام صعود سنگنوردی طولانی مدت میتواند سوخت عضلات شما را تمام کند. برای جلوگیری ار این اتفاق در هر ساعت فعالیت ۳۰ -۶۰ گرم کربوهیدرات سریع الجذب مصرف کنید. از غذایی استفاده کنید که فشرده و براحتی قابل مصرف باشد. البته باید برای حفظ بنیه باید پکی از غذاهای دیگر نیز بهمراه داشته باشید. اهمیت مایعات کم آبی (دهیدره شدن) سبب بی حالی و اضطراب میشود. عملکرد شما تنها با از دست رفتن دو درصد از وزن مایعات بدن دچار اختلال میشود. نوشیدن آب و یا نوشیدنی‌های ورزشی هر ۱۰ تا ۱۵ دقیقه پیشنهاد میشود. نوشیدن آب بایستی نهایتا هر ۳۰ دقیقه تکرار شود. هرچند حمل آب میتواند تا محل صعود سخت باشد ولی این موضوع نباید از اهمیت نوشیدن آب جلوگیری کند. بعد از سنگنوردی همزمان با تمام شدن فعالیت سنگنوردی بدن شما شروع به ریکاوری می کند. یک میکس خوب غذایی که میتواند برای ریکاوری خوب عمل کند بایستی شامل نسبت خوبی از کربوهیدرات به پروتئین باشد( تقریبا ۳ به ۱). کربوهیدرات و پروتئین با کمک یکدیگر باعث پرشدن ذخائر انرژی و ترمیم بافت عضلانی می شود. تقریبا ۱ گرم کربوهیدرات به ازای هر کیلوگرم وزن بدن و ۲۰ تا ۲۵ گرم پروتئین در این وعده غذایی باید صرف شود. بعد از اتمام سنگنوردی بایستی دو لیوان مایعات مانند آب، نوشیدنهای ورزشی و یا حتی شیر میل شود. منبع: http://souodiranian.ir/nutrition-for-climbing/
  2. ورزش سنگنوردی یا صخره نوردی را تقریبا هر کسی می تواند در سطح مبتدی انجام دهد. صخره نوردی برای تمام سنین قابل انجام است. ورزش صخره نوردی یا سنگ نوردی هم مانند بسیاری از ورزش های دیگر باید از ابتدا در سالن های ورزشی و زیر نظر مربیان کارآزموده فرا گرفته شود و بعد با نظارت مربی در روی صخره طبیعی انجام شود. در زیر نگاهی خلاصه برای آشنایی با این فعالیت ورزشی انداخته‌ایم، ورزش صخره نوردی را چگونه می توان آغاز کرد؟ بیشتر باشگاه های صخره نوردی دوره های مبتدی را برای افراد تازه کار برگذار کرده و آن ها را آموزش می دهند. تنها کافی است برای شروع صخره نوردی یک جفت کفش مناسب تهیه کرده و به یک دیوار مخصوص بروید. مربیان به شما کمک می کنند تا مهارت ورزش مهیج صخره نوردی را یاد بگیرید. حتی شاید بخواهید در فضای باز این ورزش رایاد بگیرید. در این خصوص می توانید یک مربی خصوصی برای خود استخدام کنید. رشته های سنگنوردی دیواره‌نوردی: به نوعی از ورزش سنگنوردی (یا صخره نوردی) گفته می‌شود که در آن صعود بیش از یک طول طناب (یک طول طناب معمولاً ۵۰ متر است) است. دیواره‌نوردی خود دارای انواع متفاوتی از قبیل صعود مصنوعی و صعود طبیعی (یا کلاسیک) است. این سبک‌ها از لحاظ نوع حمایت‌های میانی و میزان اتکای صعودکننده به ابزارها یا توان بدنی خود از هم متمایزند. پارک ملی یوسیمیتی یکی از مشهورترین مکان‌های دیواره‌نوردی می‌باشد. سنگ‌نوردی اسپورت: سنگ‌نوردی اسپورت صعودهای کوتاه (میانگین ۲۵ متر) با حمایت طناب از زمین، که صعودکننده تنها به توان بدنی خود متکی می‌باشد. بولدرینگ(Bouldering) : صعود مسیرهای بسیار کوتاه (تا ۱۵ حرکت) ولی با تکنیک و مهارت. در بولدرینگ حمایت با طناب انجام نمی‌شود و در عوض از تشک‌های مخصوص استفاده می‌شود. سنگ نوردی سالنی: سنگ نوردی سالنی (که نام رسمی آن صعودهای ورزشی است) در ابتدا تلاشی برای شبیه‌سازی سنگ نوردی اسپورت در طبیعت بود که به تدریج به رشته ورزشی مستقلی تبدیل شد. دیواره‌های سنگ نوردی سالنی از جنس فایبر گلاس یا چوب هستند. گیره‌های مصنوعی به وسیله پیچ و مهره روی این دیواره‌ها نصب می‌شوند. این رشته در حال حاضر تحت نظر فدراسیون جهانی صعودهای ورزشی به نام IFSC فعالیت می‌کند. ورزش صخره نوردی را چه کسی می تواند انجام دهد؟ ورزش صخره نوردی را تقریبا هر کسی می تواند در سطح مبتدی انجام دهد. صخره نوردی برای تمام سنین قابل انجام است. در ورزش صخره نوردی تنها کافی است که از تناسب اندام و توانایی کافی برخوردار باشید و اختلالات روانی یا جسمی خاصی که مانع صخره نوردی شوند، نداشته باشید. حتی کودکان پنج ساله هم می توانند ورزش صخره نوردی را به راحتی انجام دهند. حتی لازم نیست برای توانایی در صخره نوردی قدرت بدنی زیاد یا مهارتی های خاصی را به عنوان پایه بلد باشید. اصطلاحات رایج در سنگنوردی بولدرينگ : (Bouldering) سنگنوردي روي تخته سنگهاي نسبتا بزرگ و نزديک به سطح زمين را گويند، به طوريکه از طناب و ابزار سنگنوردي استفاده نميشود و عمل حمايت با استفاده از حمايت بدني و تشک هاي مخصوص صورت ميگيرد. علاوه بر اين، تمرين بر روي مسيرهاي کوتاه سالني( معمولا ۶ تا ۱۲ حرکت) هم که داراي درجه سختي بالاتري هستند، بولدرينگ به حساب مي آيد. کمپوس/ کمپس برد : ( campus/ campus board) صعود بدون استفاده از پاها( بارفيکسي) را کمپوس گويند. کمپس بورد ابزاري براي کمپوس زدن است که با استفاده از آن انگشتان دست ها تقويت ميشود. تمرين با استفاده از کمپوس برد براي سنگنوردان با درجه کاري ۵.۱۲ به بالا توصيه ميشود کراکس: (Crux) به سخت ترين قسمت يک مسير سنگنوردي کراکس گويند. : Deadpointingنوعي تکنيک ديناميک است و زماني صورت ميگيرد که حرکت ديناميکي انجام گيرد که گيره ي نهايي آنقدر کوچک باشد که پس از ديناميک زدن نياز باشد دست کاملا روي جاي درست قرار گيرد و گرنه حرکت با شکست همراه ميشود. دراي تولينگ(خشک نوردي: (Dry Tooling)/( اگر صعود کننده با استفاده از ابزار يخ نوردي روي ديواره سنگي صعود کند، به اين نوع صعود دراي تولينگ گويند. طناب ديناميک: نوعي طناب کوهنوردي است که بخاطر خاصيت کشساني خود، شدت سقوط را کاهش ميدهد و در سنگنوردي استفاده ميشود. جامپ: (Dyno) وقتي گيره اي آنقدر فاصله دارد که نميتوان با حرکات استاتيک يا ديناميک به آن دست يافت، بايد پرش کرد و گيره مورد نظر را گرفت. به اين نوع حرکت جامپ گويند. فلاش: (Flashing) فلاش صعود کردن يک مسير يعني صعود موفق يک مسير با اولين تلاش و البته مسير خواني با فردي که گيره ها و حرکات را ميداند. صعود آزاد: (Free Climbing) صعودي که ابزار در آن نقش مستقيم ندارد و فقط براي محافظت استفاده ميشود و صعود کننده با استفاده از گيره هاي مسير به صعود ميپردازد. منابع: ویکی پدیا و بلاگ‌های سنگنوردی